DUBELTY_1

Niezwykłe zachowania godowe wyróżniają dubelty na tle innych ptaków siewkowych. Samce gromadzą się na niewielkich arenach (tokowiskach), na których demonstrują swoje walory przed samicami. W kulminacyjnej fazie toków - prężąc się rozkładają skrzydła, wyskakują ponad trawy i turzyce oraz prezentują swój biały ogon. Wydają przy tym charakterystyczny głos przypominający wydobywające się z torfowiska bąbelki powietrza, któremu towarzyszą subtelne świsty. W zależności od warunków przestrzennych i akustycznych odzywające się ptaki można usłyszeć z odległości 80-500 metrów.

Dubelty są bardzo przywiązane do swioch tokowisk, które mogą funkcjonować w tym samym miejscu nawet przez kilkadziesiąt lat. Toki trwają od końca kwietnia do początku czerwca. Szczyt aktywności dubeltów przypada na godziny wieczorne i poranne, jednak pierwsze osobniki przylatują na tokowisko już w godzinach popołudniowych, a najwytrwalsze z nich potrafią tokować bez wytchnienia całą noc tracąc przy tym nawet do 7% swojej masy ciała. Samce mogą pozwolić sobie na taką „rozrzutność energetyczną", gdyż odbycie toków oraz akty kopulacji są ich jedynym wkładem w przedłużenie gatunku. Budowa gniazda, wysiadywanie jaj i opieka nad potomstwem należy bowiem wyłącznie do obowiązków samicy.

Samce mogą się czasem przemieszczać między sąsiednimi tokowiskami, co może utrudniać precyzyjne określenie ich rzeczywistej liczebności. Dzięki prowadzonym w naszym projekcie badaniom telemetrycznym będziemy mieli szansę zbadać skalę tego zjawiska i dokładnie policzyć dubelty w Dolinie Górnej Narwi.